Sortir - vervoeging - uitleg
|
|
|
Infinitif: sortir
|
Hele werkwoord (infinitief):
uitgaan, naar buiten gaan |
|
Présent
Je sors Tu sors Il sort Nous sortons Vous sortez Ils sortent |
Onvoltooid tegenwoordige tijd (o.t.t.)
ik ga uit jij gaat uit hij gaat uit wij gaan uit jullie gaan uit / u gaat uit zij gaan uit |
|
Passé composé
Je suis sorti(e) Tu es sorti(e) Il est sorti elle est sortie Nous sommes sorti(e)s Vous êtes sorti(e)(s) Ils sont sortis Elles sont sorties |
Voltooid tegenwoordige tijd (v.t.t.)
ik ben uitgegaan jij bent uitgegaan hij is uitgegaan zij is uitgegaan wij zijn uitgegaan jullie zijn uitgegaan / u bent uitgegaan zij zijn uitgegaan zij zijn uitgegaan (vr.) |
|
Imparfait
Je sortais Tu sortais Il sortait Nous sortions Vous sortiez Ils sortaient |
Onvoltooid verleden tijd (o.v.t.)
ik ging uit jij ging uit hij ging uit wij gingen uit jullie gingen uit / u ging uit zij gingen uit |
|
Futur simple
Je sortirai Tu sortiras Il sortira Nous sortirons Vous sortirez Ils sortiront |
Onvoltooid tegenwoordige
toekomende tijd (o.t.t.t.) ik zal uitgaan jij zult uitgaan hij zal uitgaan wij zullen uitgaan jullie zullen uitgaan / u zult uitgaan zij zullen uitgaan |
|
Conditionnel / Futur du passé
Je sortirais Tu sortirais Il sortirait Nous sortirions Vous sortiriez Ils sortiraient |
Onvoltooid verleden
toekomende tijd (o.v.t.t.) ik zou uitgaan jij zou uitgaan hij zou uitgaan wij zouden uitgaan jullie zouden uitgaan / u zou uitgaan zij zouden uitgaan |
|
impératif
Sors ! Sortons ! Sortez ! |
Gebiedende wijs
ga eruit ! laten we uitgaan ! ga eruit ! (meervoud / beleefdheid) |
